na grudach ziemi


podążając do sadu owocowego przez bramy
nocy ponurej pod pelargolą
uschniętych kwiatów jesienią
ciemnej przestrzeni po grudach

ziemi spopielonej z latawcem
w małej dłoni na przepalonych bladych
sznurkach wyciętych z karbowanej
życiem niedomalowanej kory

przeszedł śladem złej godziny
w łachmanach bieli najjaskrawszej
spragniony kropli mineralnej chłopiec
rosnący w zieleni

Aforyzm BAJKI Ciało Dla dzieci Erotyk Fantastyka FRASZKA HAIKU Inne Katyń Miasto Miłość Modlitwa Nadzieja Niebo Piekło Piosenka Polityczne Przemijanie Przeznaczenie Przyjaźń Przyroda ROZMYŚLANIA Śmierć Świat Wiara Wiersze świąteczne Wolność Wyobraźnia Życie

Ciepły Dramatyczny Drastyczny Inny Ironiczny Melancholijny Mroczny Namiętny Obojętny Optymistyczny Pesymistyczny Pogodny Smutny Spokojny Wesoły Zimny